Vanaf Freiburg vertrokken wij richting Hausach. Daar maakte de E10 350 plaats voor de 75 1118 en 58 311, waarbij de eerstgenoemde ons zou trekken en de laatste ons naar boven zou duwen.
Met een hoop stoomgeweld reden wij naar boven. Wat een ervaring was dit! Voorop was de 75’er hard aan het werk en als je naar de achterkant van de trein keek zag je bijna alleen maar de rook van de 58’er. Ik denk dat het gehele dal nog wel een paar uur blauw van de rook heeft gestaan. Uit het raam hingen enthousiaste reizigers en medewerkers met een glimlach van oor tot oor.
In de ochtend werden we weer opgehaald door de E10 350 en onze eigen rijtuigen die gelukkig wel op tijd waren. Vandaag stond een tocht door het Zwarte Woud op het programma.
Wat dit gehele traject extra spannend maakte was dat we over een zogenaamd NBÜ-traject (Not-Brems-Überbrucking) reden. Hierdoor was het niet mogelijk om de noodrem te gebruiken mocht dit nodig zijn. Gelukkig is alles goed gegaan.
Eenmaal aangekomen in Villingen ging (bijna) iedereen de trein uit om de beentjes te strekken en te slenteren door het plaatsje. Eenmaal terug gingen wij richting Titisee om ons gereed te maken voor de terugreis naar Freiburg.
Aangezien het stuk naar Freiburg zeer stijl is werden de stoomlocomotieven vervangen voor de diesellocomotief 218 155. Deze bracht ons weer veilig naar Freiburg. Hiermee zijn we aan het einde gekomen van de 3e dag van de SSN Helvetia Expres.