De dag waar al enkele maanden naar werd uitgekeken was eindelijk daar! Op donderdagmorgen om 06:28 uur vertrok onze NS trein vanuit Woerden om een half uur later aan te komen in Rotterdam Centraal. Het vertrekpunt van de SSN Helvetia Expres die al klaarstond in het station. De 23 023 was nog net bezig met omlopen toen wij onze plek in rijtuig 105 opzochten. Na even snel kennis gemaakt te hebben met de andere reizigers in de coupé werd de reisinformatie doorgelezen. Daarin stond een mooie verrassing, de 23 023 brengt ons niet naar Venlo, maar naar Mönchengladbach voor de locwissel. Na de stops in Gouda en Utrecht gaat het in een lekker tempo richting ‘s-Hertogenbosch om vervolgens in Venlo aan te komen. Hier staat de trein een tijdje stil om over te schakelen naar het Duitse beveiligingssysteem en de treinbegeleiders aan boord te krijgen. Eenmaal over de grens laat de 23 023 echt van zich horen. Toen wij in Mönchengladbach aankwamen stond daar de blauwe E10 met nummer 110 350-6 samen met 3 Reingold restauratiewagens te wachten om de trein over te nemen van de 23 023. Dit was de 2e verrassing van de dag. Door de beperkte capaciteit in de Mitropa kregen wij in verschillende groepen een heerlijk voorgerecht in de vorm van een tomaten-crème soep, en later een hoofdgerecht in de vorm van varkensvlees, broccoli en krieltjes en een chocolademousse als nagerecht geserveerd in deze historische wagens. Tijdens het eten reden wij langs de Rijn, beseffende dat deze rijtuigen daar vroeger ook altijd reden. Dat maakte het nog extra speciaal. Halverwege de avond kwamen wij aan in Freiburg (Breisgau) Hauptbahnhof. Na een korte wandeling naar het hotel verliep het inchecken erg vlot en kon er worden genoten van een heerlijke warme douche.

Nadat de wekker op vrijdagmorgen redelijk op tijd ging kon er worden aangeschoven in het restaurant van het hotel voor een stevig ontbijt. De trein zou iets voor 8 uur vertrekken richting Basel SBB. Maar dat liep even anders dan verwacht. Door een afwezige seinhuiswachter kon de SSN trein het emplacement waar de trein overnachtte niet verlaten. De vervanging liet nog even op zich wachten. Ondanks dit zat de stemming er bij iedereen goed in. Na weer een aantal bekenden te hebben gezien en gesproken kwam het verlossende bericht; de SSN trein is in beweging! Met ruim anderhalf uur vertraging gingen wij dan na de valse start toch voor het eerst in de geschiedenis van de SSN naar Zwitserland. Eenmaal in Basel aangekomen stond daar de indrukwekkend grote Franse stoomloc 241A-65 op ons te wachten. Met een gewicht van 200 ton, een lengte van net geen 26 meter en 3500pk is deze machine momenteel de grootste bedrijfsvaardige stoomloc in Europa. Ook vandaag kwamen de enthousiaste SSN vrijwilligers regelmatig langs met de minibar met heerlijke koffie, thee en andere lekkernijen. Terwijl het prachtige Zwitserse landschap aan ons voorbij komt bereiken we het station van Immensee wat gelegen is aan de Zugersee. Hier wisselen we van rijrichting en rijd de historische E loc EBT 102 uit 1932 die ook in Basel was aangehaakt voorop richting het Verkehrsmuseum in Luzern. Hier konden wij kiezen om het museum te bezoeken of door te reizen naar het Hauptbahnhof. Wij kozen voor dat eerste, een bezoek aan een van de grootste musea in Zwitserland. Op het perron werden wij al opgewacht door een medewerker van het museum die ons naar de kassa begeleidde. Hij vertelde dat er op dat moment al ruim 4 duizend bezoekers in het museum waren. Iets wat niet gek is voor een vrijdag na hemelvaartsdag. In sneltreinvaart zijn we door het museum gelopen waarin de complete geschiedenis van het vervoer in Zwitserland aan bod kwam. Van treinen tot vliegtuigen, van schepen tot auto’s, van diesel tot steenkool en van benzine tot elektrisch. Door de beperkte tijd hebben we helaas niet alles kunnen zien, maar dat maakt een toekomstige trip naar Luzern alleen maar interessanter. Via de S-bahn reisden we naar het Hauptbahnhof waar de SSN trein al op ons stond te wachten. Na wederom een mooie reis door Zwitserland bereikten we Basel SBB waar we afscheid namen van de Zwitserse tractie en de E10 weer voor de trein kwam om ons naar Freiburg te brengen waar wij een vrij in te vullen avond hadden.

Zaterdagochtend. De dag waar ik persoonlijk het meest naar uitgekeken had was aangebroken. Na wederom een heerlijk ontbijt in het hotel liepen we naar het perron waar de SSN trein nu wel op tijd klaar stond met de E10 richting Offenburg. Onderweg kwam de minibar bediend door 2 enthausiaste vrijwilligers langs voor de koffie, thee en andere versnaperingen. In Offenburg moest de E-loc omlopen om naar Hausach te kunnen rijden. Tijdens het omlopen kwam als verrassing nog meer museummaterieel aanrijden in de vorm van een 3 delige railbus. Wat de bestemming van de railbus was is voor mij helaas nog altijd een raadsel. Na het vertrek van de railbus konden wij ook vertrekken naar Hausach Waar de baureihe 75 en 58 al op ons stonden te wachten. Voor de reis over de Schwarzwaldbahn zijn flink wat paardenkrachten nodig vanwege de steile hellingen en krappe bochten. De 75 1118 nam de voorkant van de trein over van de E10 waar wij voor vandaag afscheid van namen. De 58 311 kwam als opdrukloc achterop de trein. Deze 3 cilinder uit 1921 is momenteel de enige rijvaardige machine uit de baureihe 58 waar ooit ruim 1.400 locomotieven van zijn gebouwd. Het vertreksein wordt gegeven en in een gematigd tempo werd begonnen aan de reis naar Villingen. In de coupé was het nog altijd gezellig en bijna geen moment stil geweest. Via 36 tunnels en 3 keerlussen door het prachtige Zwarte Woud werd 2 uur later het station van Villingen bereikt. Hier werden beide locomotieven voorzien van kolen en water en konden wij een bezoek brengen aan deze oude stad. De weekmarkt in de binnenstad was nog niet afgelopen dus wij besloten om langs alle kraampjes te gaan om uiteindelijk uit te komen bij het Münsterplatz waar een prachtige kerk stond. De architectuur in deze stad was prachtig om te zien en zo anders dan bij ons in Nederland. Op ons gemak zijn we terug gewandeld naar het station waar even later de SSN trein met dit keer de 58 311 voorop kwam binnenrijden. De 75 1118 hing achterop tot aan Donaueschingen en nam daar afscheid van onze trein. De 58 311 trok onze trein nog verder naar Titisee waar de 218 155-0, een dieselhydrolische loc stond te wachten voor het laatste stuk naar Freiburg. Vanwege de steile helling naar beneden moest de loc voorzien zijn van een extra remsysteem om ons veilig beneden te krijgen. Eenmaal aangekomen in Freiburg hadden wij wederom een vrij in te vullen avond.

Zondagochtend, de terugreis naar Rotterdam stond op de planning. Na het ontbijt nog even terug naar de kamer om de laatste spullen in de koffer te stoppen en afscheid te nemen van de fijne hotelkamer waar we 3 nachten hebben geslapen.

 

Na het uitchecken liepen we naar het station waar we door de vriendelijke deurwacht werden begroet en weer plaats namen in onze coupé. Nadat ook ons reisgezelschap uit de coupé was ingestapt begon de reis terug naar Rotterdam. Al snel kwam de minibar weer langs voor de koffie en koeken, het was intussen al koffietijd geworden. Na weer een aantal sterke verhalen heen en weer bereikten we al snel de laatste lange tussenstop van deze reis. In Bingen hadden wij een krappe 2 uur de tijd om rond te kijken in dit plaatsje langs de Rijn. Mij was gevraagd om de groepsfoto van de SSN vrijwilligers te maken. Zonder de inzet van de vrijwilligers was deze reis al helemaal niet mogelijk geweest. Via deze weg nogmaals hartelijk dank voor jullie inzet! Na het vertrek uit Bingen konden wij aan tafel in een van de Rheingold rijtuigen voor het avondeten. Dit keer een heerlijke salade vooraf en pasta met kip in een witte wijnsaus als hoofdgerecht. Tegen de tijd dat wij dit op hadden was Mönchengladbach al weer bereikt en namen we hier afscheid van de E10 en de Rheingold rijtuigen. De vertrouwde 23 023 kwam weer voor de trein en na het aankoppelen en het nemen van de remproef ging het in een sneltreinvaart naar Venlo. Het prachtige en droge weer van de afgelopen dagen veranderde helaas in een zware stortbui maar na Eindhoven werd het al snel weer droog. Aangezien onze reis in Woerden zou eindigen hadden mijn reisgenoot en ik besloten om de SSN trein in Utrecht te verlaten. De stoomfluit klonk door het hele station en onder applaus vanaf het perron naar de vrijwilligers vertrok de Helvetia expres richting Rotterdam voor het laatste stukje van deze reis. Het laatste stukje voor ons was in een moderne NS sprinter, een heel groot contrast met de afgelopen 4 dagen….